Korekta podatku naliczonego dokonana przez nabywcę zorganizowanego przedsiębiorstwa (IPTPP4/443-850/12-2/UNR)

Przedsiębiorca będący czynnym podatnikiem VAT zbył przedsiębiorstwo i zamknął działalność. Nabywca przedsiębiorstwa nie jest czynnym płatnikiem VAT i jest zobowiązany do dokonania rocznej korekty podatku VAT naliczonego.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 14 grudnia 2012 r. (data wpływu 17 grudnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku korekty odliczonego podatku VAT od środków trwałych wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 grudnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku korekty odliczonego podatku VAT od środków trwałych wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W drugiej połowie 2012 roku Wnioskodawczyni nabyła nieodpłatnie od swojego męża prowadzone przez niego wcześniej przedsiębiorstwo. W skład nabytego przedsiębiorstwa wchodziły między innymi środki trwałe, o których mowa w art. 91 ust. 2 o wartościach powyżej 15.000 zł., co do których ewentualnych korekt odliczenia podatku od podatku należnego podatku naliczonego dokonuje się przez okres 5 lat. Prowadząc przedsiębiorstwo, mąż Wnioskodawczyni dokonał nabycia przedmiotowych środków trwałych w 2009 i 2010 roku i był czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W trakcie prowadzonej działalności gospodarczej zbywca przedsiębiorstwa wykonywał jedynie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawczyni jest podatnikiem zwolnionym od podatku od towarów i usług na mocy art. 113 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług i wykonuje jedynie czynności, które nie podlegają zwolnieniu przedmiotowemu z podatku od towarów i usług.

Z uwagi na osiągane przez Wnioskodawczynię obroty, należy uznać, że wartość obrotów uzyskiwanych przez Nią w kolejnych latach będzie niższa niż wartość określona w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 91 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku zbycia przedsiębiorstwa, korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w opisanej sytuacji, biorąc pod uwagę, że środki trwałe wchodzące w skład przekazanego przedsiębiorstwa wykorzystywane są przez Wnioskodawczynię jako podatnika zwolnionego z podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 9, należy dokonać korekty o której mowa w art. 91 ust. 1-8 ustawy o podatku od towarów i usług, a w przypadku obowiązku dokonania korekty, czy korektę tę zobowiązana jest dokonać Wnioskodawczyni czy zbywca przedsiębiorstwa…

Zdaniem Wnioskodawczyni, pomimo że nabywca przedsiębiorstwa jest podatnikiem zwolnionym z podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 9 a w przyszłości najprawdopodobniej będzie zwolnionym na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, to brak jest podstaw prawnych do dokonania korekty odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego dokonanego przez zbywcę przedsiębiorstwa.

Na podstawie art. 91 ust. 9 ustawy o VAT na zbywcy przedsiębiorstwa nie ciąży obowiązek dokonania korekty, gdyż z treści tego przepisu literalnie wynika, iż korekt dokonuje nabywca przedsiębiorstwa.

Natomiast, w związku z tym, iż nabywca przedsiębiorstwa jest podatnikiem podmiotowo zwolnionym z podatku od towarów i usług (art. 113 ust 9 i 1) i na podstawie art. 99 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do składania deklaracji VAT i nie dokonuje rozliczeń w zakresie podatku VAT również nie jest obowiązana do dokonania przedmiotowej korekty.

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z tym, iż brak jest podstaw do dokonania przedmiotowej korekty podatku naliczonego, bezprzedmiotowym stają się rozważania na temat podmiotu zobowiązanego do dokonania korekty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Ilekroć w ustawie o podatku od towarów i usług jest mowa o sprzedaży należy przez to rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ww. ustawy).

Pojęcie dostawy towarów ustawodawca zdefiniował w art. 7 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem pod pojęciem tym należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 6 pkt 1 ww. ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcji zbycia”, należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów”, w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu).

Przepisy ustawy nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Z tej przyczyny dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” wykorzystuje się regulację zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

  1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
  2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
  3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
  4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
  5. koncesje, licencje i zezwolenia;
  6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
  7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
  8. tajemnice przedsiębiorstwa;
  9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Podstawowe zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 90 ust. 1 ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które wykorzystywane są przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik obowiązany jest do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Reguły dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do dokonywania korekty zostały określone w art. 91 ustawy o VAT. Należy wskazać, iż art. 91 ust. 1 ustawy stanowi, iż po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym, są zaliczane do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1 podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (ust. 3). W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty (ust. 4).

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy (ust. 5).

W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

  1. opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
  2. zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu (ust. 6).

Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty (art. 91 ust. 7a ustawy).

Art. 91 ust. 7b ustawy stanowi iż, w przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c. Art. 91 ust. 7c ustawy stanowi iż, jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

Art. 91 ust. 7d ustawy stanowi iż, w przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.

Stosownie do art. 91 ust. 8 ustawy, korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.

Zgodnie z art. 91 ust. 9 ustawy, w przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Jak więc wynika z ww. przepisów zbycie przedsiębiorstwa spełniającego wymogi art. 551 Kodeksu cywilnego wyłączone jest spod działania ustawy o podatku od towarów i usług tj. nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem oraz nie wiąże się dla zbywającego z obowiązkiem skorygowania podatku naliczonego, odliczonego w związku z nabyciem składników majątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa. Jednakże czynność ta nakłada na nabywcę obowiązek dokonywania stosownych korekt w zakresie podatku naliczonego, co wynika z art. 91 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

W przedmiotowym wniosku, w opisie stanu faktycznego Wnioskodawczyni wskazała, iż w drugiej połowie 2012 roku nabyła nieodpłatnie od swojego męża prowadzone przez niego wcześniej przedsiębiorstwo. W skład nabytego przedsiębiorstwa wchodziły między innymi środki trwałe, o których mowa w art. 91 ust. 2 o wartościach powyżej 15.000 zł., co do których ewentualnych korekt odliczenia podatku od podatku należnego podatku naliczonego dokonuje się przez okres 5 lat. Prowadząc przedsiębiorstwo, mąż Wnioskodawczyni dokonał nabycia przedmiotowych środków trwałych w 2009 i 2010 roku, był czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W trakcie prowadzonej działalności gospodarczej zbywca przedsiębiorstwa wykonywał jedynie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawczyni jest podatnikiem zwolnionym od podatku od towarów i usług na mocy art. 113 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z zapisem art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 96 ust.1 podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Według art. 96 ust. 3 podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne

W myśl art. 96 ust. 4 naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”.

Według art. 99 ust. 1 podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

W myśl art. 99 ust. 7 przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 oraz podmiotów wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, chyba że przysługuje im zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego zgodnie z art. 87 lub przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 3 albo są obowiązani do dokonania korekty podatku odliczonego, o której mowa w art. 90a lub art. 91.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W myśl art. 113 ust. 9 ustawy, podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

W świetle art. 113 ust. 4 tej ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, z tym że w przypadku, o którym mowa w ust. 9, zawiadomienie musi nastąpić przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5.

Mając na względzie powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że o ile faktycznie przedmiotem nabycia było przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, wówczas czynność ta była wyłączona spod działania ustawy o podatku od towarów i usług, tj. nie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem. W konsekwencji obowiązek ewentualnej korekty podatku naliczonego od składników majątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa, stosownie do art. 91 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, został przeniesiony na Wnioskodawczynię jako nabywcę. Z uwagi na to, iż Zainteresowana korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 9, przyjąć należy, iż środki trwałe o wartości przekraczającej 15.000 zł., wchodzące w skład nabytego przedsiębiorstwa, od momentu nabycia służą wyłącznie czynnościom zwolnionym od podatku od towarów i usług. W takim przypadku znajdzie zastosowanie przepis art. 91 ust. 7 i 7a ustawy, bowiem zmieni się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nabycia ww. środków trwałych. A zatem Zainteresowana, jako nabywca przedsiębiorstwa zobowiązana jest dokonać korekty, o której mowa w art. 91 ustawy, w ciągu 5 kolejnych lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania, w odniesieniu do tych lat, w których ww. środki trwałe będą wykorzystywane do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT.

Przedmiotowej korekty Wnioskodawczyni winna dokonać w wysokości 1/5 podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług za poszczególne lata do końca 5-letniego okresu korekty. Przy czym korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

Reasumując, Wnioskodawczyni zobowiązana jest do dokonania korekty podatku naliczonego związanego ze środkami trwałymi, wchodzącymi w skład nabytego przedsiębiorstwa, których wartość początkowa przekracza 15.000 zł – przy uwzględnianiu dyspozycji art. 91 ust. 7a ustawy, na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Przedmiotowej korekty należy dokonać w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty.

W przedmiotowej sprawie zmiana przeznaczenia nastąpiła w 2012 roku, od tego momentu przedmiotowe środki trwałe wykorzystywane są przez Wnioskodawczynię do wykonywania czynności zwolnionych, zatem za rok 2012 Zainteresowana zobowiązana jest dokonać rocznej korekty w wysokości 1/5 podatku naliczonego przy nabyciu środków trwałych. Oznacza to, iż pierwszym okresem za jaki należy dokonać ujemnej korekty, jest rok, w którym nastąpi zmiana przeznaczenia przedmiotowych środków trwałych, tj. w tym przypadku rok, w którym Wnioskodawczyni zaczęła wykorzystywać je do czynności zwolnionych z opodatkowania.

Zatem, biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że Wnioskodawczyni będzie zobowiązana dokonać korekty podatku naliczonego związanego ze środkami trwałymi wchodzącymi w skład nabytego przedsiębiorstwa w wysokości 1/5 kwoty podatku naliczonego za każdy rok, w którym środki trwałe będą wykorzystywane do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT.

Ponadto należy wskazać, iż okres korekty podatku naliczonego związanego ze środkami trwałymi liczy się od roku, w którym oddano je do użytkowania. Zatem, w przypadku wykorzystania przedmiotowych środków trwałych do czynności zwolnionych od połowy 2012 r., oddanych do użytkowania w 2009 r. lub w 2010 r., należy dokonać rocznej korekty w wysokości 1/5 kwoty podatku naliczonego za każdy rok, w którym przedmiotowe środki trwałe będą wykorzystywane do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT. Pierwsza korekta powinna zostać dokonana za 2012 r. w deklaracji dla podatku od towarów i usług składanej za pierwszy okres rozliczeniowy w 2013 r. Jeżeli do końca 5-letniego okresu korekty środki trwałe będą wykorzystywane wyłącznie do czynności zwolnionych z opodatkowania, Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do dokonania korekty za kolejne lata, tj. w przypadku oddania środków trwałych do użytkowania w 2009 r. dodatkowo za 2013 rok, a w przypadku oddania w 2010 r. dodatkowo za rok 2013 oraz 2014, każdorazowo w wysokości 1/5 podatku naliczonego. Jeżeli natomiast w okresie tym nastąpi kolejna zamiana przeznaczenia ww. środków trwałych, Zainteresowana winna dokonać stosownej korekty.

Wskazać należy również, iż fakt, że Wnioskodawczyni jest podatnikiem podmiotowo zwolnionym od podatku od towarów i usług, nie zwalnia Zainteresowanej z obowiązku dokonania korekty w przedmiotowej sprawie, gdyż jak wynika z art. 99 ust. 7 jeżeli podatnik podmiotowo zwolniony od podatku VAT jest obowiązany do dokonania korekty podatku odliczonego, wówczas zgodnie z art. 99 ust. 1, jest zobowiązany złożyć w urzędzie skarbowym deklarację podatkową.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *